This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

STAŁA OBSERWACJA

Pilot musi stale obserwować przestrzeń poza kabiną samolotu, w większym stopniu niż kosmo­nauta zamknięty w swoim „mikrokosmosie”, a zabu­rzenia percepcji zagrażają sprawności jego działania. U pilota powstaje też poczucie znużenia przy częstej obserwacji bezkresnej przestrzeni w locie ponad chmu­rami. Niejeden z nas podróżując samolotem i obserwu­jąc dłużej jednostajne „morze chmur” poczuł ogromne znudzenie, znużenie i senność. Okalająca pustka, oderwanie od Ziemi, zerwanie bez­pośredniego kontaktu z innymi ludźmi oraz zagrożenie, to źródła obciążenia psychicznego pilota, pełniącego swą działalność zawodową. Z tymi czynnikami wiąże się doznanie odosobnienia lub „oderwania” występu­jące u prawie 40% pilotów, które przez większość z nich jest określane jako uczucie nieprzyjemne a nawet straszne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

REAKCJE PSYCHICZNE

Pod koniec lat pięćdziesiątych zwrócono uwagę (Clark i Graybiel) na reakcje psychiczne występujące u pilotów osiągających duże wysokości. Reakcje te wią­zały się z izolacją bodźcową i społeczną. Niestruktural- ne czyli „puste” pole widzenia poza kabiną samolotu, bez punktów oparcia dla wzroku, a także różne od ziemskich warunki oświetlenia utrudniają człowiekowi ocenę odległości. Mogą powodować złudzenie wzrokowe, to znaczy niedokładne lub błędne spostrzeżenia w wy­niku niedostatecznych informacji, nawet halucynacje (pilot „widzi” inny samolot, którego nie ma), czyli fałszywe spostrzeżenia, stwarzające pozory konkretnej rzeczywistości.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ZEWNĘTRZNE OTOCZENIE

Takim środowis­kiem są głębiny morskie, szczyty górskie, przestrzeń kosmiczna, pola lodowe, głębokie jaskinie, inne plane­ty. Rozważmy sytuacje, w których człowiek może dzia­łać tylko po zapewnieniu mu przez technikę warun­ków niezbędnych do życia i wydolności. Sytuacją taką jest np. lot na dużych wysokościach w jednoosobowym samolocie odrzutowym. Zewnętrzne otoczenie jest wro­gie dla organizmu (brak tlenu, zmiana ciśnień, niska temperatura) i dlatego człowiek przebywa w herme­tycznej kabinie samolotu oraz w specjalnym ubiorze wysokościowym. Jest więc uwięziony, dość silnie unie­ruchomiony, realnie zagrożony i odosobniony.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NEGATYWNE ZMIANY

Negatywne zmiany w psychice człowieka zaobserwo­wano również w licznych badaniach prowadzonych w warunkach naturalnych, w sytuacjach eks­tremalnych (skrajnych, krańcowych dla człowieka pod względem poziomu warunków bytowania) i przy ogra­niczonym dopływie różnych bodźców zmysłowych. Stwierdzono, że sytuacje takie stanowią źródło poważ­nego obciążenia człowieka nie tylko z powodu realne­go zagrożenia życia lub zdrowia, ale również z powo­du niedoboru informacji. Człowiek współczesny dzięki postępowi techniki wkracza na nowe tereny i eksploruje dla celów zawo­dowych i poznawczych rozmaite środowiska, do nie­dawna jeszcze dla niego niedostępne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

BRAK LUB OGRANICZENIE

Stwierdzono (Parin i in.), że człowiek może przystosować się do warunków izolacji przy celowej i ukierunkowanej działalności, oraz przy harmonijnym współżyciu członków małej grupy społecznej. Wyniki wyżej przytoczonych badań wykazały więc, że odcięcie człowieka od źródeł informacji w postaci wrażeń zmysłowych i spostrzeżeń powoduje zakłócenia w sferze psychicznej. Zakłócenia te wywołane są zmniejszaniem się aktywności układu nerwowego, co redukuje stan pobudzenia umysłowego. Brak lub ogra­niczenie dopływu informacji powoduje, że człowiek nie zaspokaja swoich potrzeb poznawczych. Otoczenie tra­ci dla niego właściwe znaczenie. Wpływa to z jednej strony na stan umysłowy (regresja umysłowa czyli de­zorganizacja funkcji psychicznych), a z drugiej na stan emocjonalny, bo brak dostarczanych dzięki aktywnoś­ci mózgu informacji o otoczeniu budzi niepokój, lęk, panikę.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn